| 個人檔案Welcome to my life相片部落格清單 |  工具  說明 |
Welcome to my lifeNo one knows me but they know my name |
|||||||
|
24 October Timeless Part 2
มิวสิควีดีโอมีสองพาร์ท แต่ว่าก็เป็นเพลงเดิม เค้าทำมาเป็นเรื่องเป็นราวยังกะซีรี่ย์เรื่องนึงเลย กะโปรโมตเต็มที่ (ยังกะปาน ธนพร แค่มันไม่ใช่เรื่องแย่งผู้ชายกันเท่านั้นแหละ) นักแสดงก็มี ฮันเกิง กับชอยซีวอน จากซูปเปอร์จูเนียร์มั๊ง(ไม่แน่ใจฮันเกิงอ่ะ แต่น่าจะใช่) ตอนแรกเห็นซีวอนกูก็นึกว่ากังตะ ห่า.....หน้าเหมือนกันชิบหาย ...ถึงว่าทำไมกังตะมันหล่อจังวะ หลงชื่นชมกังตะอยู่พักนึง นางเอกเป็นใครไม่รู้ หาชื่อมาไม่ได้ แต่น่ารักอ่ะ (แม้จะดูออกว่าศัลยกรรม+แต่งหน้าช่วยก็เถอะ)แต่ก็น่ารักจิงๆ
การลำดับเรื่องในเอ็มวีจะตัดไปตัดมาเพื่อความน่าสนใจ แต่กูจะบรรยายไปเลย ก็คือป๋าฮันเกิงเนี่ยเป็นตำรวจ แล้วหนูซีวอนเป็นโจรภายใต้หมวกไหมพรมอำพรางหน้าตา กลุ่มโจรโดนตำรวจล้อมกลางถนน โจรจับแฟนป๋าเป็นตัวประกันเอาปืนจ่อหัวด้วย แล้วป๋าฮันก็มาคุย พยายามไกล่เกลี่ย ซักพักเห็นท่าไม่ดี ป๋าชักปืนออกมา โจรเลยยิงขู่ไปนัดนึง แต่ด้วยความอ่อนหัด ยิงไม่แม่น กระสุนเลยเจาะกะโหลกป๋าไปหนึ่งรู โจรตกใจทำตาโต ....เชี่ยกูยิงขู่มึงเอาหัวมารับทำไม เวรกรรม... แล้วอยู่ๆก็มีรถตู้คันหนึ่งขับเข้ามาช่วยโจร คุณโจรพอขึ้นรถได้ก็หนีรอดปลอดภัย มาเฉลยว่าคุณโจรคือหนูซีวอนก็ตอนที่พี่แกถอดหมวกช่างก่อสร้างออกเนี่ยแหละ (กูถึงกับโอ้วว... หล่อจังเลยนะ ใส่สูทด้วย เท่ระเบิด ) แล้วซีวอนก็พบว่าตัวเองได้เผลอกระชากสร้อยของตัวประกันติดมือมาด้วย แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร
ขณะนั้นป๋าฮันเกิงโดนลากไปส่งโรงบาล เพื่อลุ้นว่าอาจจะไม่ตายก็ได้(ไม่ตายก็ละครไทยน้ำเน่าแล้ว) ป๋าอาการหนักมาก แฟนก็มานั่งร้องไห้น่ารักอยู่ข้างเตียง จนเวลาผ่านไปป๋าก็ไม่ฟื้นสักที คาดว่าหมอคงบอกว่าเค้าจะไม่ฟื้นอีกแบบว่านิทราไรงี้ หมอก็มาคุยกะคุณพ่อของป๋าฮันเกิงว่ายังจะเก็บร่างลูกชายไว้ดูเล่นหรือปล่อยเค้าไปดีคับ แล้วป่าป๊าของป๋าฮันเกิงก็เซ็นต์ (จะเก็บไว้ดูเล่นหาแมวน้ำอะไรล่ะคับหมอ)
ฝ่ายซีวอน ก็เกิดอาการโรคหัวใจกำเริบและต้องผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจด่วน เค้าเข้าโรงบาลและได้รับการผ่าตัดอย่างปลอดภัย แต่ว่า.... พอขับออกจากโรงบาลเค้าก็ปวดหัว(ผ่าหัวใจจะปวดหัวทำไมจิงมะ?มันมีที่มา...) แล้วเค้าก็มีความทรงจำแปลกๆ ผุดขึ้นมา (เริ่มเน่าละฮะ เอาหัวใจมาใส่แถมได้ความทรงจำ) หน้าของสาวสวยน่ารักคนหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของซีวอนไม่หยุด จนเค้าขับรถมาถึงหน้าร้านดอกไม้แห่งหนึ่งก็รู้สึกว่าที่นี่มันคุ้นๆ เว้ย ก็เลยจอดรถลงไปดู ระหว่างที่เดินเซเพราะปวดหัวอยู่นั้น สาวน้อยน่ารักในความทรงจำก็โผล่ขึ้นมาช่วยประคองเค้าไว้
อา......เธอเป็นเจ้าของร้านดอกไม้นี่เอง...... (แล้วกูไปเจอตอนไหนฟะ?) คนอะไรหน้าตาน่ารักแล้วยังทำงานน่ารักอีก จะน่ารักไปไหน(ยะ) ซีวอนก็ทำท่าแปลกๆ เหมือนงงว่าเกิดไรขึ้นกับกูวะ? แล้วเค้าก็หันไปเห็นรูปถ่ายคู่ของสาวน้อยนั่นกับป๋าฮันเกิงวางอยู่ในร้านดอกไม้ เค้าตกใจมาก เพราะว่าแม้เค้าจะจำไม่ได้ว่าเคยจับยัยน่ารักนี่มาเป็นตัวประกัน แต่ก็จำได้ว่ากูยิงไอ้ตำรวจหน้าเหียกนี่ตายนี่หว่า...... แล้วเค้าก็กลับบ้านไปด้วยความมึนงงเป็นอย่างยิ่ง
และไม่ได้ปล่อยให้ความสงสัยเกาะกินหัวใจ(ซึ่งใครก็ไม่รู้ให้มา) ก็เลยไปโรงบาลแอบดูแฟ้มประวัติของคนที่บริจาคหัวใจมาให้ พบว่าที่แท้คนให้หัวใจผีสิงนี่มาก็คือป๋าฮันเกิงคนที่กรูยิงด๊องไปกะมือนั่นเอง เค้ากลับไปบ้านแล้วค้นหาสร้อยคอที่เคยแอบจิ๊กมาจากตัวประกัน(ยังจะเก็บไว้อีกนะ) มันมีจี้รูปหัวใจอยู่อันหนึ่งห้อยอยู่ ซีวอนก็เปิดออกมาด้วยหน้าตาลุ้นสุดชีวิต.... แล้วก็พบรูปคู่ของสาวน่ารักคนนั้นกับป๋าฮันเกิงอยู่ข้างใน นี่เป็นการยืนยันทุกสิ่งทุกอย่างที่คิดหนูซีวอนได้สังหรณ์ไว้(ว่าแล้วเชียว)
เค้ารู้สึกเศร้ามาก แล้วจากจบก็คือเค้าเอาสร้อยพร้อมจี้อันนั้นไปให้สาวน้อยคนนั้น แล้วมันก็จบแค่นั้น จบคับ จบ (อย่างงี้ก็รู้หมดดิว่าเป็นโจรอ่ะ...)
ความประทับใจที่อิชั้นมีต่อเอ็มวีนี้ อันดับแรกคือ นางเอกน่ารักจังเลย อันดับสอง ซีวอนหล่อจังเว้ย มีแต่คนใส่สูทเต็มไปหมดชอบจิงๆ อันดับสาม จุนซูร้องเพลงเพราะจังนะ อันดับสี่ กว่ากูจะรู้เรื่องกะมันนี่กูทิ้งช่วงดูนานเป็นเดือนๆ (เกือบปี)เลยคาใจอยู่นานมาก
สุดท้ายนี้ขอขอบคุณชาแนลวีที่เอามาเปิดให้ดู ยูทูปสำหรับเอ็มวีทั้งสองตัว และออบิทดาวน์โหลดเดอร์ สำหรับเครื่องมือในการขโมยคลิบ และที่ขาดไม่ได้คือเนื้อร้องพร้อมคำแปลที่คัดลอกมาจากเวบ ขอบคุณไว้ณ ที่นี้ (ไม่รู้บล็อคใคร)
Timeless Part 1
มิวสิควีดีโอจากเกาหลี เคยดูนานแล้ว แต่ว่ามันมี 2 Part แล้วก็เลยดูมาไม่ต่อเนื่อง แต่ว่าไปโหลดมาเรียบร้อยแล้ว ขอเอาความเห็นมาลงในนี้หน่อย
คนร้องหลักๆ คือ Zhang Ri Yin (น่าจะอ่านว่าจางรีอินนะ) เคยอ่านสัมภาษณ์(ที่สัมภาษณ์ไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้) ยัยคนนี้อายุแค่สิบหกปี เป็นคนจีน ปกติพูดภาษาจีน (แต่เค้าก็ร้องเป็นเกาหลีนะ) ได้รับสมญาว่าเป็น โบอาประเทศจีนด้วย (โบอานี่มันก็งั้นๆ แหละว่ะ สำหรับข้าพเจ้า) เพลงนี้ร้องคู่กับ เซียจุนซู (Xiah Junsu) เจ้าของเสียงร้องเมโซ โซปราโน่ แห่งทงบังชินกิ โดยนักร้องโผล่มาในพาร์ทสองติ๊ดเดียว
안돼요 날 놓아 버리면 Timeless 이별은 아니죠 세상을 따라 난 가지만 천 번의 눈 물 삼키면 (삼키면) Timeless 이별은 아니죠 Yeah~ baby it's timeless
ไม่ คุณจะทิ้งผมไปไม่ได้นะ Timeless รั้งหยดน้ำตาไว้เมื่ออยากร้องไห้ Timeless Yeah~ baby it's timeless 23 October ไดอารี่ของยองอุงแจจุงภายหลังข่าวเรื่องครอบครัวที่แท้จริง
สวัสดีครับ ผมยองอุง แจจุงครับ ก่อนอื่นผมขอพูดถึงอัลบั้มที่ 3 ก่อนนะครับ อาทิตย์ที่แล้วที่พวกเราทำกิจกรรมกับพวกคุณ ตลอดมาพวกเราจะเป็นฝ่ายเตรียมการแสดงให้แก่พวกคุณมาตลอด ผมอยากเก็บช่วงเวลาความสุขซึ่งเป็นสิ่งล้ำค่าสิ่งนี้ไว้ในใจของผม มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสนุกที่ผมต้องการเก็บเอาไว้ในใจ เมื่อวาน ผมครุ่นคิดกับหลายๆสิ่งที่ผ่านเข้ามาในหัวผมตลอดทั้งวัน ผมมีพ่อแม่จริงๆ ภายหลังจากที่ผมได้ทำความรู้จักแม่จริงๆของผม ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจมากนักในเรื่องของกฏหมายที่พ่อแท้ๆของผมดำเนินการกับครอบครัวที่อุปการะผมให้อย่างถึงที่สุด ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย อีกอย่างนึง... แปลและเรียบเรียงโดยปิงบุ๊ค
เกือบชอบไดอันนี้และ เบื่อดงบังชินกิ ชอบบอกว่ารักพวกเรามากๆ นะครับ พวกเรารักคุณมากเลย ไม่สิ จิงๆ แล้วก็มีแจคนเดียวแหละชอบพูด ไม่ได้ว่าโกหกตอแหลนะแต่ว่าคนที่เชื่อก็คงมีแต่คนที่อยากเชื่อเท่านั้นแหละ แต่ชอบวิธีเขียนตอนแรกๆ น่าเสียดายที่อ่านภาษาเกาหลีไม่รู้เรื่อง ไม่งั้นไดของดีตานี่คงเป็นงานอดิเรกของข้าพเจ้าอีกหนึ่งอย่าง ชอบอ่านไดเพ้อเจ้อของพวกเซ้นซิทีฟ (โดยเฉพาะหมอนี่ สุดๆเลย ชีวิตลำเค็ญ...) ว่าแต่ข่าวนี้มันนานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ อืมๆๆ ผ่านไปได้ด้วยดีก็ดีแล้วละนะ
ยองอุงแจจุง Hwaiting!!!! หลังจากที่เข้าไม่ได้มาเสียนานหลังจากที่ไม่ได้เข้ามาอัพมาดูซะนาน
เพิ่งจะเห็นว่ามันมีลูกเล่นอะไรๆ เข้ามาเยอะแยะ
อืมมมม
แต่ยังไงกรูก็ใช้แค่บล็อคเท่านั้นละนะตอนนี้
เนตที่มหาลัยแม่งเข้าฮอทเมล์ไม่ได้ เข้าบลอคก็ไม่ได้ แย่จิงๆ
ตอนนี้ใช้เนตที่บ้านปลาโลมาอยู่(นครปฐม)
ไม่ได้มาซะนาน นครปฐมมีหอพักผุดขึ้นมาเยอะแยะไปหมด
ที่ที่เคยกังๆ เปลี่ยวๆ ก็มีการพัฒนามากขึ้น เกือบจำไม่ได้
วันนี้แม่กับพ่อปลาโลมาพาไปแมคโคร
ผ่านทางซอยสนสามใบมาด้วย
งืมๆๆ มีแต่หอพักเต็มไปหมด
น่ากลัวจิงๆ ไม่คิดจะทำอย่างอื่นกันมั่งรึไง
ใครเค้าจะมาอยู่กันนักหนา
มันเปลี่ยนไปมากจิงๆ กับแค่เวลาแค่สองสามปี
ลิ้มฮกไถ่ก็พัฒนาทาสงทาสีใหม่
ร้านชำกังๆ ขายผักเหี่ยวๆ ก็กลายเป็นแฟมิลี่มาร์ท
บัวแสงจันทร์มีตึกเพิ่ม ข้างๆ หอแปะมีตึกดูดีโผล่มาหนึ่งหน่วย
และมีการเปลี่ยนแปลงอีกมามายที่ยังไม่ได้กล่าวถึง
แต่ว่าตั้งแต่มาก็ยังไมได้กินข้าวขาหมูหน้ามหาลัย
แต่ไม่เป็นไร ชอนชอนอี....
จิงสิ เอ็มพีสามมันเจ๊งอีกแล้ว เพิ่งจะไปรับคืนมาจากศูนย์
แย่มาก ซ่อมให้ยังไงเนี่ย
ประกันก็จะหมดแล้วด้วย งืมๆๆๆ
คราวหน้าถ้าซื้ออีกจะซื้อของดีๆละ
อยากได้โซนี่อ่ะ แต่ว่ามันไม่อ่านไฟล์เอ็มโฟร์เอ ต้องใช้ไอพ็อดถึงจะอ่านได้
แต่ว่าชอบโซนี่มากกว่า....
ชอบครีเอทีฟด้วย ไม่น่าซื้ออันนี้มาเล้ย
ซื้อครีเอทีฟไปซะตั้งแต่ตอนนั้นก็สิ้นเรื่อง
ไม่ต้องจุได้มากก็ได้ ถึงไงก็ฟังอยู่แค่ไม่กี่เพลงอยู่ดี
เซ็งมัน....
เอาไงกับการเรียนต่อดีล่ะเนี่ย
พอไปคุยกับครูแล้วก็โดนบอกให้ไปทำงานก่อน ให้มีประสบการณ์
แต่ว่าถ้าทำงั้นอ่ะ ก็กลัวว่าจะทำงานไปแล้วไม่ได้กลับมาเรียน
ที่จิงแล้วก็ไม่ได้สำคัญว่าต้องจบโทหรืออะไรแบบนั้น
แต่ว่าอยากจบโทให้แม่รู้สึกดีก็เท่านั้น
แบบว่าดูมีการศึกษา แม้ว่าจะกังเหมือนเดิมก็เถอะ งืมๆๆ
เอาไงดีน้อออออออ
คิดไม่ออก ว่าจะไปคุยกับครูอีกที
งานนอกที่คณะโบราณ
ตื่นเต้นจังเลยที่ได้ทำ หึๆๆ ดูเป็นการเป็นงานจิงจัง
จะพยายามตั้งใจทำเท่าที่ทำได้นะฮะ
ในหลวงประชวร แต่ว่าข่าวก็รายงานออกมาเรื่อยๆ
พระอาการก็เหมือนจะดีขึ้น(จากที่ฟังข่าว)
และเนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดปิยะมหาราช
ก็มีประชาชนเดินทางมาลงนามถวายพระพรเต็มไปหมด
เยอะมากจิงๆ เราเองอยู่แถวนั้นแต่ว่าไม่เคยไปกะเค้า
จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยมีเสื้อเหลือง
แต่มันก็ไม่ได้สำคัญหรอกนะเรื่องนั้น
คนไทยเนี่ยรักในหลวงกันมากดีจิงๆ 12 May 12 May 1.51 AMเป็นคนดีจังเลยค่ะ
คุณแม่คงเลี้ยงดูมาอย่างดี
ดีผิดกะหน้าตามากๆ
(ไม่ใช่ไม่หล่อ แต่หน้ามันเหมือนคนนิสัยไม่ดี)
พูดเพราะ
สุภาพ ใจดี
ยิ้มหวาน
เป็นมิตร
ใจเย็น
ขี้เล่น
นุ่มนิ่ม
.......อยากจะกรี๊ด
ไม่คิดว่าเจ้าของนิสัยพวกนี้
จะมีใบหน้าที่เกือบเถื่อนประมาณนี้
ถูกใจมาก
อยากมีญาติพี่น้องแบบนี้บ้าง
ต้องขอชื่นชมคุณแม่
เลี้ยงลูกได้น่ารักมาก
อยากเจอกันอีกจังเรย
คุยกันเล่นๆ เรื่อยเปื่อยเป็นครั้งคราว
ให้พอคลายเครียด
สร้างแรงบันดาลใจ
ในการทำเรื่องดีๆ
เห็นคุณแล้วอยากเป็นคนดีขึ้นมา
เห็นคุณเล้วรู้สึกว่าโลกมันน่าอยู่ขึ้น
บรรยากาศรอบตัวคุณ
มันสว่างและนุ่มนวล
บรรยากาศแบบนั้น
ไม่มีใครอีกแล้วที่มี
นั่นมันดีต่อตัวคุณเองเป็นอย่างมาก
และดีต่อคนรอบตัวคุณด้วย
คุณทำสิ่งต่างๆ ด้วยความรู้สึก
และสามัญสำนึกที่โอบอ้อมอารี
เปิดเผยสิ่งที่คิดอย่างชัดเจน
แสดงออกมาโดยไม่มีเงื่อนไข
ด้วยความจริงใจซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในตัวคุณ
ปกติ
เราจะมองสิ่งของหรือคนที่เรารัก
ว่าเป็นของมีค่า
แต่ฉันรู้สึกถึงความมีคุณค่าในตัวคุณ
ได้โดยไม่ต้องรัก
ปกติ
ฉันมักจะใช้เวลามากมาย
เพื่อพิสูจน์ความดีที่ออกมาจากการกระทำ
ของคนคนหนึ่ง
แต่ไม่ใช่สำหรับความดี
ที่ออกมาจากทุกสิ่งทุกอย่างของคุณ
สิ่งที่คุณเรียกว่าชีวิต
มันคงจะแตกต่างกับของฉัน
ด้วยระยะห่างที่ไม่สามารถระบุได้
ไม่ใช่เพราะความลึกของหัวใจฉัน
แต่เพราะความสูงที่วัดไม่ได้
ของหัวใจคุณต่างหาก
อยู่ในที่สว่างต่อไปเถอะค่ะ
เพราะไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน
คนที่มองเห็นความสว่างในหัวใจคุณ
จะมองเห็นคุณ
ไม่ว่าจากที่ไหนก็ตาม
5 May 04 พค 2550แม่ง เบื่อฮะ เบื่อโคตรอะเธอ
เรื่องกระทบใจช่วงนี้มีแต่เรื่องน่าเบื่อ
เรื่องเศร้า และเรื่องลำบากใจ
เรื่องไร้สาระ เรื่องไม่เป็นเรื่อง
พอเหอะครับ
กูอยากกลับบ้านว่ะ
กลับไปนอนหมอนเน่า
กอดหมีแหว
ผ้าห่มราชินี
ห้องยาจก
กินข้าวน้ำเต้ากลางปีหุงเองก็อร่อยใช้ได้
อ่านหนังสือ
เล่นเนต เล่นเกมส์
ไร้สาระไปวันๆ
ไม่อยากรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น
กูเหนื่อยใจ
ใกล้วันเกิดแม่แล้ว
ซื้อหนังสือมาเล่มนึง
โอกาสไหนๆ ก็ให้หนังสือในหลวง
แหะ
คนเราไม่ควรเดินอย่างประมาท
ถ้าพรุ่งนี้หรือวันนี้กูตาย
มันก็คงเป็นเรื่องธรรมดาของคนอื่นๆ
ของกูด้วยดิ่
ถ้าพรุ่งนี้ตายกูมีอะไรที่ยังต้องทำอีกมั๊ย
ไม่มีมั๊ง 18 March ยืดผม(โหดเจงๆๆๆๆๆ)ร้อนจังเร้ยยยย ภาคใต้ของประเทศ ติดเส้นศูนย์สูตร เฮือกกกก!!!!!
ร้อนๆ งี้ สวนยางแม่งใบโกร๋น จะสว่างกว่าปกติ น่าเดินเล่นที่ซู้ดดดดดดดดดด
แต่แม่ง แถวนี้มันไม่มีให้เดิน...........
ยืดผมมาแล้ว ม่างงงงเอ๊ยยยยยย
นานสาดดดดดดด ซัดไป 4 ชั่วโมง เสียเวลาจิงจิ๊งงง
สระผมไปก่อนแล้ว พอไปถึงก็โดนจับตัดผม
แม่ง...... พี่จะไม่ถามหนูซักคำเหรอคะ ว่าจะตัดรึเปล่า
หัวกูนะว้อยยยยยสาดดดดดดดดด
เอาๆ ตัดไป ทำไรก็ทำ (ห่านนนน)
แล้วเจ๊แกก็ตัดผมกูเป็นทรงแบบที่เจ๊แกต้องการ ทรงเบสิค เหมือนคนทั่วไป(ก็ยังดี)
จากนั้นก็ถามกูว่าเคยทำสีผมรึเปล่า "เปล่าค่ะ"
เจ๊แกก็จัดการเอาอะไรไม่รู้เจ๊แกบอกว่าเป็นตัวที่บำรุงผมใส่ให้ บอกว่าผมแห้ง ปลายแดง
ค้าบบบบ ผมอิชั้นแห้งจิง แตกปลายด้วย
จากนั้นเจ๊แกก็เอาน้ำยายืดโปะเข้าไป เหม็นจัง.... กลิ่นเหมือนโคลนเลย
จากนั้นเจ๊แกก็เอาหมวกที่มันเหมือนหมวกผ่าตัดมาใส่ให้
แล้วก็อบไอน้ำ (รึเปล่าวะ ไอ้ที่แม่งมาครอบบนหัวอ่ะ)
ร้อนชิบหาย เหงื่อหนูไหลเต็มหลังเลยค่ะพี่ ยังกะซาวน่า
ระหว่างนั้นกูก็อ่านนิยายสืบสวนแก้เซ็ง ผ่านไปซักพัก
เด็กในร้านก็เรียกไปล้างผม กูแม่งไม่ชอบสระผมในร้าน
แต่ก็ไปล่ะนะ ช่วยไม่ได้นิ่
ล้างเสร็จก็เป่าผมให้แห้ง ร้อนฮะ แต่ก็ยังน้อยกว่าขั้นตอนต่อไป
รีดผม แม่งมารุมหัวกูกันใหญ่ รีดจนไอน้ำขึ้นมา
ผมจ๋า เราขอโทดนะที่ทำร้ายร่างกายนายขนาดนี้ อดทนนะเพื่อน
รีดอยู่นานมากกกกกก ร้อนว้อยยยยยยย
แม่งมีอยู่ตอนนึง เจ๊แกเผลอเอาที่รีดมาโดนหู อิชั้นสะดุ้งโหยง
ร้อนนะเจ๊ อย่าเล่นงี้ อย่าให้มีครั้งที่สอง.....
แม่งกูเริ่มหิว นึกขึ้นมาได้ แดกข้าวไปมื้อเดียวเอง
แล้วนั่นก็ครึ่งวันแล้วด้วย หิวอ่ะ.....
รีดเป็นชั่วโมง ร้อนด้วย เจ็บด้วย ดึงแรงชิบหาย
กูแม่งเข้าใจความรู้สึกไก่ที่โดนถอนขนเลย......
หัวคนนะเจ๊ ไม่ใช่หนังฟายยยย
แล้วก็ผ่านนรกรีดผมไป หลังจากที่กูแทบร้อง
เจ๊แกก็เอาครีมไรไม่รู้มาโปะหัวกูอีก คราวนี้กลิ่นเหมือนข้าวบูด
แต่อดทนไม่นาน ประมาณ 10 นาทีก็โดนเรียกไปล้างอีก
เสร็จออกมา ก็เป่าให้แห้ง แล้วเจ๊แกก็หวีๆ เป่าๆ จนเสร็จ
จบสิ้นกระบวนการ ผ่านไป 4 ชั่วโมง....... มืด.......
จ่ายไป 1400
มันแพงรึเปล่าวะ ? ไม่เคยทำ
แต่วันนี้ทำให้กูเข้าใจความยากลำบากและความพยายามของผู้หญิงและผู้ฉิงทั้งหลาย
รวมทั้งน้องกูที่แม่งเคยกระแดะไปยืดมาด้วย
ผู้หญิงและกระเทยช่างเป็นเพศที่อดทนเป็นเลิศ ขอยกย่องจริงๆ
แม่งเอ๊ยยย ไม่ใช่เรื่องงงง
เข็ดหลาบ
กลับบ้าน แดกๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็มาเขียนบล็อค
|
||||||
傳送私人訊息
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知|
|
